9 czerwca 2018r.

Witajcie!

Dziś druga zasłyszana historyjka, a od jutra nowe opowiadanie.

Przykład do naśladowania

 Oboje jesteśmy już na emeryturze, swobodnie więc możemy podróżować, by odwiedzać rodzinę. Siedzimy kiedyś w pociągu, przedział powoli zapełnia się pasażerami. Żona przegląda kolorowe pisma, ja wyglądam przez okno. Jestem trochę niedyskretny, gdyż popatruje na młodą parę, żegnającą się przed  rozstaniem Czarnulka tuli się do lubego, całuje go czule , on  ociera jej  łzy i szepcze coś do ucha. Żona też zerknęła na nich.

–        Czyś ty kiedykolwiek tak mnie żegnała? Wiele bym dał byś choć trochę była do niej podobna – rzekłem do żony. Moja małżonka bowiem jest powściągliwa w okazywaniu uczuć. Pociąg ruszył w drogę, po jakimś czasie poszliśmy do Warsu napić się kawy. Żona patrzy na  sąsiedni stolik, trąca mnie w ramie i pyta:

–        - Czy aby na pewno chciałbyś, bym była podobna do tej panienki ? Oglądam się, moja czarnulka pije kawę w towarzystwie przystojnego marynarza. Patrzą sobie w oczy, on przykrywa jej dłoń swoją ręką, ona się wdzięczy.

–         – No więc? – przynagla moja połowica.