24.11. 2018r.



Po burzy jest pogoda 3

. Nie przewidziała reakcji Grzegorza - wiadomość ta po prostu zwaliła go z nóg. Coś się skończyło między nimi. Ona płakała po nocach, on milczał albo wychodził raz do tych, raz do innych znajomych.                              Tak minęły trzy niezbyt szczęśliwe lata.
  Matka chorowała coraz poważniej w końcu doszło do tego, że poruszała się tylko z balkonikiem. Napisała do córki, jak jest i prosiła, by zamieszkali z nią. Dominika panicznie bała się powrotu. Wszak tam ludzie pamiętali jej przeszłość. Obawiała się, że mąż pozna prawdę i  odejdzie - już wszystko wisi na włosku - a tu jeszcze takie nowiny...                                             Jednakże przyszedł następny list tym razem od sąsiadki, że z matką jest coraz gorzej i postanowili  po długich naradach, że zamieszkają z nią.                                                                                                         Dom był jeszcze solidny, ale już od dawna prosił się o remont .To było wezwanie dla Grzegorza. Zajmował się renowacją pomieszczeń  tak, jakby szukał w tym ucieczki. Nie lubił wychodzić, nawiązywać znajomości, bo faktycznie znaleźli się tacy, którzy chcieli mu opowiedzieć o burzliwej przeszłości Dominiki. Tylko, że on patrzył tak jakoś dziwnie, że milkli w pół słowa. W domu nie było komentarzy tylko coraz więcej milczenia.                                                                                                        

Toteż, gdy pewnego wieczoru Grzegorz chciał rozmawiać - Dominika była bardzo poruszona i szczęśliwa. A on wpierw kluczył tędy, owędy, aż zaproponował

A może byśmy wzięli dziecko z  Domu Dziecka? – To była ostatnia rzecz, której by się w tym momencie  spodziewała. Już chciała wykrzyknąć:

 - Teraz?