27.05.2024r. Uparta miłość t.III r.9[1] U rodziców byłoby cicho i spokojnie, gdyby nie Zahotowa. Zaczepiła kiedyś Lisową z pretensjami, że młodzi wciąż żyją ze sobą bez ślubu. Pani Lusia przytomnie odpowiedziała, że tak się dzieje, bo wesele . które miało być tuż, tuż- zostało odłożone na zaś, decyzją rodziców. Wtedy pani Kaśka odpaliła, że gdyby przyszły pan Młody miał pieniądze ,sprawy inaczej by wyglądały. Na to Lisowa rzekła,że PIotrek stanął przy taśmie, jak zwykły robotnik, bo chce być ze swoją wybranką. W swojej branży zarabiałby dużo więcej. Stefka dowiedziała się o wszystkim i postanowiła, że sami uskładają na skromne przyjęcie i poczekają do przyszłej wiosny. - Najgorsze jest to, że ludzie przyznają rację Kaśce - tamten miał stanowisko i forsę, a Piotrek ma dyplom w kieszeni, ale kieszeń pusta.- rzekła na koniec opowieści mama i czekała, co powie Mirka. - Gdyby tylko takie problemy miał człowiek w życiu, nie byłoby tak źle - śmiała się Mirka. - No właśnie, a co tam u was? Jagusia już w domu, Henio wrócił ze Szwajcarii, bardzo zadowolony; no a Adam zmartwiony, bo teściowa znów w szpitalu. - A wy z Adamem - w porządku? - - Czemu pytasz? - Bo masz takie smutne oczy- odrzekła pani Lusia. - Powinnam nosić okulary, lecz nie mogę się przyzwyczaić, stąd takie wrażenia - skłamała na poczekaniu - Powiedzcie lepiej, co tam w majątku. Już po żniwach? Dożynki były? - Wszystko było- rzekł z westchnieniem tato - tylko, że byle jak, w pośpiechu, bez większego zainteresowania pracowników. - No bo PGRy mają likwidować, pewnie słyszałaś?- dopowiedziała mama. -Coś musi być na rzeczy, bo niedawno było tu trzech Niemców, nowe obory oglądali, ludzie mówią, że chcą kupić. - A gdzie by rząd pozwolił sprzedać to, co najwartościowsze? - powątpiewała Mirka - Było z nimi też dwóch Polaków - oni kupią, tyle, że za niemieckie pieniądze i nie dla siebie - rzekł smutnie tato. Ludzie niespokojni - czy będzie praca? Nikogo nikt nie pyta o zdanie - tam na górze decydują, co się stanie. - Wojtek Zahota ponoć chce otworzyć mieszalnię pasz, jak się majątek rozleci.Kto ma forsę przepytuje o ziemię, żeby kupić - rzekła mama zabierając się sprzątania po obiedzie - A co Łukowski na to wszystka? -Wykupił swoje mieszkanie na własność. Mówi, że to miejsce ukochał i tu chce dokonać żywota. Nie będzie zależny od decyzji nowych zarządzających. Nas, póki co , na to nie stać. Co by młodzi nie postanowili, musimy Piotrka wspierać - rzekł tato, wziął swoją gazetę i poszedł do pokoju. Mirka zapragnęła pobyć sama, ze swymi myślami. Poszła w pola, odetchnąć. Cicho i pusto było wokoło. Ścierniska już podorane, w dali jakiś traktor kończył swoją robotę. - Mój Boże - rozmyślała - jak mi wszyscy zazdrościli męża, a rodzicom zięcia. No i co? Pusto u nas, jak na tym polu. Mój książę, to teraz nikt! Nie leczy, nie korzysta ze zdobytej wiedzy, do niczego nie dąży; całkiem się, chłop pogubił. Trzyma się mojej spódnicy, jak pijany płotu i mówi, że to miłość. Podejrzewam, że to raczej strach przed życiem. Popatrzyła na przywiędłe kwiaty polne i zapytała siebie ze smutkiem: A więc wszystko przekwitło., przepadło? Otarła bezwiednie płynące łzy i wróciła do rodziców. Nic, a nie nie pocieszona.