3.02.2025r. Uparta miłość t.III r.13[5] Aczkolwiekek niezmiernie zadowoleni z wizyty w Pogórzu utwierdzali sie w przekonaniu, że błogosławieństwem dla mamy jest to, że są we dwoje . Gdy wracali; Młodzi drzemali przytuleni na tylnym siedzenia - Mirka właśnie o tym rozmydlała:Mamy własne rodziny i problemy, uwagę kierujemy raczej na dzieci, mniej rodziców. A swoją drogą, mama Lisowa bardzo ją zaskoczyła, gdy użalała się nad losem Grzelakowej. - W znacznym stopniu, to Krysi wina, że córki rzadko przyjeżdżają. Przecież tu tylko żale , pretensje i wyrzekania. Tak jest od kiedy jej związek z tym sympatycznym panem , poznanym w sanatorium -= rozpadł się. Ona była przekonana, że Opatrzność go zesłała, jako nagrodę za ciężkie życie z pijakiem. Zażyłość była wielka, no i on tu kiedyś przyjechał ze swoim synem i to była ostatnia wizyta Gderliwa, zgorzkniała zraża dzieci do siebie O Jaśku coś wspomniała? - Ani słowem - No właśnie!. Tak, czy siak, dobrze, że poszłyśmy, dałyśmy forsę i poprosiłyśmy , by miała baczenie na matkę, póki ojciec nie wróci. - Wakacje dobiegły końca- Heniek pojechał do internatu Jagusia z mężem do Poznania; byłoby pusto i smutno, gdyby nie ta żywa, śliczna istotka. To dzieciątko sprawiało, że byli młodsi i zdrowsi. W ciągu dnia nie było wolnej chwili - mała była wszędobylska trzeba było mieć oczy dookoła głowy Spokojnie pogadać można było tylko wtedy, gdy Marii szła spać. Wtedy Mirka przedstawiała największy problem taty, czyli kupno domu dla siostry. - Skoro ciocia podjęła taką decyzję, żeby na starość porzucić wygodne życie w dostatku, muszą być ważne powody- rzekł Adam odkładając swoje pisma lekarskie. - Anne ma ciężki charakter: z ojcem wiecznie wiodła jakieś spory, dla matki bywała niemiła, opryskliwa, a mnie ledwo tolerowała.Usilnie szukała partnera, lecz chyba do dziś, bez rezultatu. - Ciekawe, co jej sąd zasądzi? -No tak, jest co dzielić:duży dom na obrzeżach miasta, w pięknej dzielnicy desPlantes, mieszkanie blisko centrum Paryża przy des.Saints Peres, do tego dwie duże pralnie. Są tam współwłaściciele, no ale jakaś forsa z tego też będzie. - Faktycznie, to duży majątek, do tego to wszystko zadbane, solidne z tego, co pamiętam. Ciocia już jakieś pieniądze przysłała; a całą transakcję ma przeprowadzić pełnomocnik. Nawet ambasadę zwerbowała do pomocy. - Potrafię się dogadać po francusku, jak będzie trzeba, to tacie pomogę. - Bogu dziękować nasza córka ma dobre serce, babcia ze łzami w oczach dziękowała za troskę i opiekę. W drodze ją pochwaliłam, a ona na to, że winna to babci Maryni! - O, widzisz, ojciec coś ostatnio nie dzwoni, muszę ja się odezwać, czy czego nie potrzebuje. - A wiesz, co Maciek powiedział? Skoro u Lisowej było tak przyjemnie, to chętnie pojechałbym do twego dziadka, do Szczecina, Jagusia na to, że bardzo chętnie, ale chyba dopiero w Święta. Przyszła jesień - chłodna i deszczowa. Adama wciąż nie było w domu, gdyż chorych było coraz więcej; dzieci rzadko przyjeżdżały, bo oboje byli w klasach maturalnych. Gdy było parę dni wolnego - córka jechała do męża- w taki właśnie czas przyjechał Henio i ogromnie rodziców zaskoczył swoją decyzją: studia owszem, ale nie leśnictwo. - Marzę o podróżach po świecie, wiele jest pięknych miejsc wartych zobaczenia, dlatego stosunki międzynarodowe! - Nie słyszałem, by taki kierunek byl w Poznaniu - rzekł zaskoczony ojciec. - Dlatego myślę o Uniwerstytecie Jagielońskim. - Jagusia skończy szkołę i wyjedzie do Maćka, gdybyś studiował w Poznaniu, miałbyś mieszkanie no i baczenie na ewentualnych lokatorów. Może przemyśl jeszcze tę decyzję - mitygowała matka. - Będę rozważał, jak się nie dostanę, póki co, zakuwam ostro, by matura była na pięć! Jeśli chodzi o wyjazd do Szczecina Henio był bardzo chętny, głównie po to, by pogadać z panem Andrzejem o polityce.