Koneserka

Od kiedy pamiętam, nasza sędziwa babcia miała stały poranny rytuał: przy pięknie nakrytym stoliku pod oknem, piła kawusię, a do niej kieliszek dobrego koniaczku.
Była w pełni sprawna, mimo, że dobijała do osiemdziesiątki, po drobne zakupy wychodziła sama. Po jakimś czasie przestała wychodzić i wtedy rodzinka kupała drobne sprawunki..
Czas mijał, babcia niedomagała, wtedy moja rodzicielka zabroniła kuzynostwu przynoszenia, a nam kupowania alkoholu. no , a matce picia ..
Pod ręką był wnuk – mój młodszy brat, babcia dawała mu pieniądze na zamówiony towar. Czasem przekupiła mnie. Dostawaliśmy za fatygę, ale bratu było mało. Wymyślił, że kupimy najtańszą brandy i przelejemy do

butelki po koniaku. Wkrótce zamówienia się skończyły; a babcia poczęła prosić zięcia, czyli mego tatę, by kupił, co trzeba. I przy tym się wygadała:
- Chłopaki mi kupowali, ale teraz przynoszą jakąś podróbę i jedyna nadzieja w tobie Nieźle nam się oberwało Tato drążył temat.
= Jak poznałaś mamusiu, że to nie oryginał?
– Ja nie poznałam, moja wątroba mi powiedziała!